Floris I en poëziefilm

Het wordt lente! De zon schijnt, de vogel fluit, de aarde draait en Elske geniet.

Van dit, de nieuwe vogel Floris I:

Elskes publiek geniet hopelijk van dit, het duurde namelijk uren om het in elkaar te zetten. Geniale muziek, prachtige foto's en hopelijk goede poëzie. Laat je een reactie achter?

Kareltje weggevlogen

Studieren studieren studieren - dat is zo'n beetje mijn leven geweest de afgelopen maanden, dat ik niet heb gepost. Veel literatuur, een hoop geschiedenis en nog zo'n beetje middeleeuwse Engelse literatuur erbij. Dat gaat allemaal goed, de hele maand januari zal bestaan uit tentamens leren + schrijven en essays schrijven.

En weet je nog, dat leuke vogeltje? 'fiet fieuw', kusjes geven, onverstaanbaar kletsen en mechanische piepjes? Kareltje ja, dat leuke valkparkietje.

Weggevlogen op 26 december, hij wilde blijkbaar toch liever de onveilige vrijheid, dan vrije gebondenheid. Nu is het - volgens mij neefje Stefan - niet meer 'Kareltje' maar 'Kwijteltje', en leeft hij misschien wel in de 'Duivelhemel', vermoedelijk beter bekend als de 'Duivenhemel', want duivels en duiven kun je nog wel eens door elkaar halen.

Een piepklein beetje hoop dat hij nog wordt gevonden in Kampen - waar hij is weggevlogen -, maar waarschijnlijk toch over een poosje een nieuw vogeltje, want het is zó leuk!

Visuele poëzie

Een indruk van wat ik op de culturele avond van de VGSN heb laten zien, vorige week donderdag. Het is niet het uiteindelijke filmpje, (gemaakt met Margreet) die heb ik helaas nog niet op mijn computer staan...
Geniet ervan, binnenkort hopelijk meer visuele poëzie, want ik vind het heel leuk om mee bezig te zijn!

Van nieuwe huizen en zingende vogels

Na vier jaar met veel plezier op Hoogeveldt te hebben gewoond, op gang thirsty-nine, woon ik nu alweer een aantal weken op Heidepark. Prachtig gelegen tegenover het Goffertpark, een ruim park dat gemaakt is in de crisistijden tussen de twee wereldoorlogen, als werkverschaffingsproject, gesubsidieerd door de overheid. Het park is uiteindelijk officieel geopend in 1939 door prins Bernhard. Het is een fijn stuk natuur dat ik als 'achtertuin' heb, heerlijk om in te sporten, picknicken of een wedstrijd van NEC in te bekijken. Ook concerten en circussen zijn in de Goffert te bezoeken.

Mijn nieuwe kamer is zo'n 2 keer zo groot als de vorige, ruimte voor nieuwe meubels dus. Toppunt van geluk: eigen keuken en douche, ruimte voor een twijfelaar én expedit-boekenkast én eetkamertafel + -stoelen.

Niet alleen die omgeving is nieuw voor mij, ik heb mijn 15 huisgenoten op Hoogeveldt ingeruild voor 1 lief piepend en met-de-muziek-meefluitend mannetje, Kareltje. Cute, isn't he?

Pictures pictures pictures

Canada is te mooi voor woorden. Daarom (en omdat ik het druk heb met spullen uitpakken) even wat foto's van mijn vakantie in de Rocky Mountains.

Animals

Beautiful Britisch Columbia (and Alberta)

Zomervakantie

De laatste paar weken hebben in het teken van de zomervakantie gestaan. De kids hier thuis van school, nog meer familie over de vloer, trips en alles wat bij vakantie hoort hier in Canada.

Bert en Tonia zijn een korte 3 weken hier geweest, ze zijn inmiddels weer in Tasmanië, Mirjam is hier, en 'n vriendin van haar is hier ook geweest. Anthon en Esther zijn naar Timor gegaan voor 3 weken, die zitten nu midden in hun vakantie/werk daar.

Kortom: behoorlijke drukte hier, met zoveel extra mensen en de kinderen ook full time thuis!

Een korte update hier in tekst, want ik wil de foto's voor zich laten spreken. Die zijn van een kanotrip met wat vrienden, een 3-daagse vakantie met Bert en Tonia op Vancouver Island en een bergtrip met Bert&Tonia, Anthon&Annette+kids-Judith. De berg die we (we is alleen Bert, Tonia en ik) zijn opgeweest is mount Whistler - voor degenen die al met hun hoofd in de Olympische Winterspelen sfeer zijn, dat is de berg waar het skiën gaat gebeuren. Eén grote promootactie daar voor toeristen, maar ik moet zeggen: het was prachtig! Beneden in het dorp was het meer dan 30 graden, eigenlijk niet uit te houden dus, helemaal bovenaan was het 15, héérlijk dus. Geen trui nodig gehad, maar wel in de sneeuw gestaan.

Veel kijkplezier met de foto's, die te vinden zijn op http://picasaweb.google.com/ElskeDorgelo/Canada7#

Over Canadees wonen, familiereünies en fossielen

‘So are you looking for a basement apartment yet?’ ‘Wouldn’t it be cool if you’d live here too?’ Een aantal voorbeelden van vragen die me de laatste tijd om de oren vliegen. Studeren, blabla Nederlandse, blabla niet alleen emigreren, blabla m’n huis en vrienden. De antwoorden die ze dan krijgen. Of die erg overtuigend overkomen weet ik niet, want weet je: het ís hier echt goed leven en ik zie mezelf hier best zitten. Zelfs alleen. Nou ja, dan het liefst wel mét appartement en mét een rijbewijs en mét werk. Of een studie. Liefst een afgesloten studie, maar wat moet je in vredesnaam in Canada met een opleiding Nederlandse literatuur?
Ingeschreven voor komend jaar. Studieschuld, drieduizend keer zo groot als je zomaar stopt. Veel familie en vrienden die in Nederland wonen, een toekomst die zo onzeker is als de pest, en toch blijft het een aantrekkelijk idee. Ik zie mezelf wel ploegen om rond te komen in ‘n groene omgeving in BC.
Hoe het ook zij: ik droom nog eens lekker verder over een eigen appartement in een Canadese setting met wie-weet-wat voor geweldig werk (of iets minder geweldig, als het maar betaalt) en een vierkant bakje met vier wielen eronder.
Ondertussen geniet ik verder van de krap 2 maanden die ik nog te gaan heb hier. Vrijdag komen Bert en Tonia aan vanuit Tasmanië, een klein tijdje later komt Mirjam met een vriendin en tussendoor ben ik op fossielenjacht geweest en ga ik een kanotocht maken met vrienden.
Fossielen zijn trouwens minder stoffig dan je denkt. Hoewel mijn kleren en mijn lichaam witgelig waren en mijn haar onder het zand zat, was afgelopen zaterdag geniaal. Met z’n 6’en (waarvan ik maar 2 lui kende, oké en mezelf) reden we in een van richting Princeton, zo’n 2,5 uur rijden. Prachtige rit en dolle pret, een kaartspel dat niet klopte en een paar hell’s angels die niet zo blij waren dat wij linksaf sloegen (knipperlicht deed het toch echt wel), maar we kwamen aan onderaan een rots waar we op fossielenjacht gingen. De meesten van ons keken een beetje vreemd naar de rotsen voor ons. Gingen we daar echt fossielen vinden? Het antwoord bleek al snel ‘ja’ te zijn. Binnen een minuut had bijna iedereen wel een blaadje gevonden. En na een aantal minuten had ik het topstuk van de dag (voor mezelf althans, maar de rest vond het ook het mooiste stukje fossiel) gevonden. Een bug – wat het precies is weet ik niet, ze zijn vast uitgestorven ;) Het lijkt op een mug, maar het lijfje is iets dikker. Een heel gaaf – in beide zinnen van het woord – stukje steen, zie op een van de foto’s onderaan het bericht. Omdat we dan toch bezig waren speelden we de rest van de dag toeristje. Treintunnels bij Coquihalla - ja de Native namen zijn ontuitspreekbaar -, Bridal Falls, Mount Thom met prachtig uitzicht over Chilliwack.
Komende zaterdag gaan we (deels dezelfde groep als afgelopen zaterdag) kanoën en op een eilandje naar een waterval klimmen. Lijkt me heerlijk, lekker op het water – daar komen mijn marinegevoelens weer opzetten – en lol maken met z’n 10’en. Bert en Tonia zullen dan even zonder mij moeten doen, maar het zal hier sowieso al wel druk genoeg zijn!

Meer foto's op http://picasaweb.google.com/ElskeDorgelo/Canada6# ook van onder andere een dagje aan het strand met Annette, Joshua en Timothy.

O ja: tuinieren is gaaf! We eten al meer dan 3 weken sla en radijsjes uit eigen tuin en al 2 weken peultjes! Ook Swiss chard - soort andijvie - hebben we al gegeten, de maïs komt al tot halverwege mijn bovenlijf en de boontjes mogen er ook zijn. En de aardappels; man, die groeien als kool. Kortom: het gaat goed met de moestuin die Annette en ik eigenhandig hebben aangelegd en we hoeven bijna nooit meer naar de groenteboer. Ideaal!